Al ver voorafgaande onze verhuizing naar Frankrijk zijn we met dit dagboek begonnen. We wonen sinds 2002 in Frankrijk en er valt nog steeds genoeg te vertellen om dit dagboek te vullen.
Watercrisis
Inmiddels weer een stap verder met onze waterperikelen. Afgelopen maandag heeft de pomp het helemaal begeven. Hij deed het helemaal niet meer, waarschijnlijk omdat hij vol kalk zat. Gelijk naar onze pompenman getogen en het hydraulische gedeelte van de pomp later vervangen. We zetten het oude gedeelte nog een paar weken in de azijn, zodat we het nog een keer kunnen gebruiken.
Afgelopen vrijdag konden we de pomp weer ophalen en gelijk geinstalleerd. Vervolgens wachten op het vullen van het pompreservoir. En een en ander werkt weer. We pompen nu 4 liter per minuut gedurende 6 uur. En zo lopen we weer langzaam in. We kunnen waarschijnlijk nog wat langer pompen, maar dat moeten we nog preciezer uitzoeken.
Geen water gedurende een week dus, maar wel alle gites vol. We hebben onze logees gevraagd om zo zuinig mogelijk te doen. Maar met een groep van zes mannen die de hele dag fietsen is dat zelfs lastig. Daarom hebben we onze buurman, Michel, gevraagd om water aan te voeren. Hij kwam zo elke dag 1000 liter brengen.
Bij het demonteren van de pomp hebben we geconstateerd dat ook de buis langzaam aan het dichtslibben is met kalk. Het is selchts een kwestie van tijd voordat de hele buis dicht zit en we echt geen water meer kunnen pompen. Het vervangen van de buis is geen optie momenteel. De lengte van de buis is een 1000 meter. De buis zelf vervangen is nog wel te betalen, maar om ook de buis te begraven wordt veel te duur. We moeten daarom op zoek naar een alternatief.
We hebben nu officieel de buurgemeente, Chabestan, gevraagd om ons op het openbare waternet aan te sluiten. In principe lijken ze er niet op tegen te zijn en wordt de vraag meer wie wat moet gaan betalen. Voor we daar uit zijn, zijn we wel een paar maanden verder.